Posted by George Sakkas on facebook
February 23, 2026

Αρχές Φεβρουαρίου τού 1976..

Ενώ η είσοδος τού μπιλιαρδάδικου τού Θανάση στην οδο Νεμέσεως 12 ήταν ισόγεια, όσο προχωρούσες προς τα μέσα και συγκεκριμένα προς την γωνία Νεμέσεως και Αγίας Παρασκευής με το υπερυψωμένο πεζοδρόμιο, αποκτούσε βάθος και γινόταν ημιυπόγεια!

Το μεγάλο παράθυρο που βρισκόταν επάνω από το πιο βαθύ σημείο της έπαιξε σημαντικό ρόλο στις αποδράσεις τής πιτσιρικαρίας που από εκεί θα έκανε ηρωικά άλματα γιά να αποφύγει την σύλληψη από την αστυνομία..
(την φωτογραφία τού …παράθυρου θα την βρείτε στα ΣΧΟΛΙΑ!)

Ψηλός, αθλητικός, με βλοσυρό βλέμμα, αγέλαστος..
Όλοι εκτός από εμένα ήξεραν ότι ο Θανάσης Ταβλάς ήταν παλιός τερματοφύλακας τής ΑΕΚ, υποθέτω δεύτερος αναπληρωματικός τής πρώτης, ή βασικός τής δεύτερης ομάδας, γιατί
α) ενώ στο διαδίκτυο βρήκα αρκετά στοιχεία για τον τερματοφύλακα Ναπολέοντα Ταβλά που έπαιξε στην ΑΕΚ μεταξύ 1948 και 1950 και που ενδέχεται να ήταν συγγενής του, βρήκα ελάχιστα στοιχεία για τον ίδιο,
και β) γιατί κάτω από τα γκολπόστ τής ΑΕΚ μεταξύ 1952 και 1972 υπήρχε ο θρυλικός Στέλιος Σεραφείδης που ως γνωστόν για μία εικοσαετία είχε παρει την φανέλα τού βασικού στο σπίτι του!

Όμως χάρη σε μία εφημερίδα τής 14ης Σεπτεμβρίου τού 1962, διασταυρώθηκε (θέλω να πιστεύω) εκείνη η παλιά φήμη.

Βρέθηκε το όνομα τού Ταβλά, που το 1962 ήταν μεταξύ 18 και 22 ετών, στην σύνθεση που κατέβασε η ΑΕΚ γιά τον φιλικό της αγώνα με τον Απόλλωνα!
*** Πολλά περισσότερα γιά το άρθρο τής εφημερίδας, τον Ταβλά και την ΑΕΚ τού 1962, θα βρείτε στα ΣΧΟΛΙΑ.

– Η αίθουσα είχε έξι μικρομεσαίου μεγέθους Γαλλικά μπιλιάρδα και ένα ποδοσφαιράκι.

Εκεί είδα γιά πρώτη φορά ηλεκτρονικό παιγνίδι με κονσόλα και κερματοδέκτη, καθώς και τις πρώτες ουρές τών φανατικών τού είδους που περίμεναν ανυπόμονα στην σειρά, με τα δίφραγκα τους ανά χείρας!

Θυμάμαι ότι το μοντέλο τού ηλεκτρονικού παιγνιδιού λεγόταν PONG και ήταν το ίδιο που λίγα χρόνια μετά αναγνωρίστηκε από τούς ειδικούς σαν η αφετηρία τής γέννησης τής συγκεκριμένης βιομηχανίας!

Στις αρχές του καλοκαιριού ο Θανάσης πρόσθεσε κοντά στην είσοδο και ένα μικρό Αμερικάνικο μπιλιάρδο με κερματοδέκτη στο οποίο προσπάθησα επανειλημμένα να παίξω, όμως τις περισσότερες φορές ήταν χαλασμένο και “έτρωγε” τα κέρματα!

Δεν ήταν το πρώτο Αμερικάνικο που είχα δεί στην ζωή μου…
Δύο μήνες πριν αυτό τού Wembley ήταν επαγγελματικού μεγέθους, είχα παίξει μάλιστα ελπίζοντας ότι οι μπάλες θα μού έκαναν την χάρη να πέφτουν μόνες τους στα καλάθια!

Για κάποιο λόγο στού Θανάση υπήρχαν συνομήλικοι μου που έπαιζαν πολύ καλό μπιλιάρδο..
Ο Ταβλάς ήταν ικανός παίκτης, ίσως το γεγονός να προσέλκυε αντιπάλους για λόγους ..κατασκοπείας αλλά και για λόγους ανταγωνιστικούς!

Πιθανότατα υπήρχαν “καλοί” και στις προηγούμενες αίθουσες που σύχναζα, αλλά η απειρία μου δεν βοηθούσε ώστε να τούς εντοπίσω..

Στού Θανάση κατάλαβα ότι το μπιλιάρδο δεν ήταν μόνο …ματσουκιές, θα μπορούσε να είναι και τέχνη..

Νίκος Λιαγουρόπουλος εναντίον Γιώργου Γρατσία!
Για πρώτη φορά έβλεπα παίκτες πού προσπαθούσαν και συχνά κατάφερναν να ορίσουν το πού θα πάνε οι τρείς μπάλες..

Δεν θα ξεχάσω ότι τούς παρακολουθούσα με ανοικτό το στόμα όταν έπαιζαν στο “καλό” μπιλιάρδο, αυτό που ήταν μπροστά από τον πάγκο τού Θανάση!

Ναί, στον πάγκο!!!
Ούτε κυλικείο, ούτε μπαράκι, ούτε κάν αυτόματοι πωλητές για καφέ και πορτοκαλάδα!

Σκέτο, ένα γραφείο με λίγα συρτάρια και μιά καρέκλα..
Αυτός ήταν ο περίφημος πάγκος από τον οποίο περνούσε, αν βεβαια το ματς ήταν “εχθρικό”, ο χαμένος τής παρτίδας..

Κι όμως, η ταμπέλα στον τοίχο το έλεγε ξεκάθαρα…
“Απαγορεύεται το στοιχηματίζειν”

Κανείς δεν έδινε σημασία!

Υπήρχαν και άλλες δύο, η μια έλεγε “Απαγορεύονται τα κάθετα κτυπήματα” και η άλλη,
“Απαγορεύεται η είσοδος στους κάτω των 18 ετών”,
Ομως η παραβίαση τών απαγορευτικών, τόσο από πλευράς ιδιοκτησίας, όσο και από πλευράς πελατών, ήταν εμφανής και κατάφωρη! (Καλό?)

Έχω ξεχάσει να σας πώ ότι από τα τέσσερα μαγαζιά που είχα περάσει μέχρι τότε, τα τρία (τού Τάσου, τού Μουδρέα και τού Θανάση), δεν είχαν κυλικείο, πρόσφεραν στούς θαμώνες τους μπιλιάρδο και τίποτα άλλο…

Για το Wembley τού Αλέκου δεν είμαι και τόσο σίγουρος, μάλλον είχε κυλικείο, αφού στην διπλανή αίθουσα διατηρούσε το μικρό καφενείο του, με χαρτοπαίγνιο και τάβλι.

Ένας άλλος συναρπαστικός παίκτης εκεί στου Θανάση ήταν ένας από τούς …συμμαθητές μου, ο Κώστας Μυριδάκης.
Έμοιαζε γεννημένος για μπιλιάρδο, είχε τρομερά εκτελεστικά προσόντα!

Έπαιζε μπιλιάρδο επιθετικά με δυναμικά στεκαρίσματα, απίστευτα γυριστά και κουλέδες.
Κοιτούσα αποσβολωμένος..

Τον θυμάμαι να λεπταίνει μονοκόματες στέκες τού μαγαζιού με ένα γυαλοχαρτο και να αφαιρεί τα χοντρά λούστρα τους γιά να τού γλιστρούν στο χέρι!

Τότε φυσικά δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε το τι έκανε, ούτε το γιατί..

Όμως το τεχνικό σερί τών 19 καραμπολών με τις μπάλες “ματάκια” σε θέσεις μπαράζ που έκανε ο μετέπειτα πολύ επιτυχημένος σκάουτερ τού ποδοσφαίρου Βασίλης Στάχτιαρης, με έκανε να χάσω τον ύπνο μου!!!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ από τα τέλη τού 1982.
Απονομή στο RELAX τού Γιάννη ΣΚΟΥΡΤΗ..
Μία από τις συνηθισμένες τριάδες νικητών τού “ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ” στήν περιόδο 1982-84 τών Αθηναϊκών πρωταθλημάτων!

Αριστερά, σε εποχές μεγάλης φόρμας ο κύριος ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ που εδώ τερμάτισε τρίτος.
Δίπλα του, λεπτός και με το χαμόγελο τού σταρ ο μεγάλος ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ που τερμάτισε δεύτερος,
και δεξιά ο νικητής τού τουρνουά ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΚΚΑΣ φορώντας 18 μήνες μετά την απόλυση την φανέλα τού στρατού μέσα από το πουκάμισο γιά λόγους οικονομίας!!!