Posted by George Sakkas on facebook
March 1, 2026

1976 ITALY… Mazara del Vallo – SICILLIA.

Giuseppe FERRARA and the spectators, enthralled by the art of BILLIARDS..
*With a little help from the one and only, MARCO ZANETTI!!!

* Beginner Carom players, 50 years ago
in the crowded BILLIARD Clubs of ATHENS..

* 1955 – 1996.. When BILLIARDS was a FORBIDDEN SPORT for the GREEK TEENAGERS..

PART 5

ΣΥΝΕΧΕΙΑ από προηγούμενες δημοσιεύσεις..

Άνοιξη τού 1976..
Οι πιο συχνοί μου αντίπαλοι στην αίθουσα ψυχαγωγίας τού Θανάση τού επονομαζόμενου Ταβλά, ήταν δύο διαχρονικοί παίκτες που αργότερα θα άφηναν το στίγμα τους στο Ελληνικό Μπιλιάρδο..

Ήταν ο Ηλίας Ράμμος και ο Γιώργος Μαρανής που θα εξελίσσονταν σε παίκτες κορυφής τών δεκαετιών τού ’80 και τού ’90 και που θα συμμετείχαν μέχρι τις μέρες μας στα πρωταθλήματα Τρισπόντων τών μεγάλων κατηγοριών!

Για να καταλάβεις πόσο αρχάριοι είμασταν ακόμα τότε, με τον Ηλία ένα απόγευμα ξεκινήσαμε ένα “εχθρικό” (ο ηττημένος πληρώνει τον λογαριασμό), στις 10 καραμπόλες “Ελεύθερο”

Το σκορ ήταν κάτι σαν 9-9, και συμφωνήσαμε να “πάμε αβάντζο” (να δώσουμε παράταση) στις 20..
Για να μην τα πολυλογώ, με τα συνεχόμενα “αβάντζα” φτάσαμε σχεδόν στις 40 καραμπόλες, όταν αποφασίσαμε να σταματήσουμε και να πληρώσουμε το μπιλιάρδο μισό-μισό πριν καταστραφούμε και οι δύο!!!

Ο Θανάσης χρέωνε 15-16 δραχμές γιά την κάθε μια ώρα μπιλιάρδου (4 λεπτά τού ευρώ?) θυμάται ο Νίκος Λιαγουρόπουλος που κρατούσε το μαγαζί όταν το αφεντικό έλειπε..

Ακόμα κι έτσι, το οικονομικό κτύπημα για δύο ανηλικους ήταν μεγάλο, θυμάμαι ότι εκείνο το βράδυ δεν με έπιανε ο ύπνος!!!

Ήμουν σχεδόν δύο χρόνια μεγαλύτερος απο τον Ηλία, σε περίπου 9 μήνες θα έμπαινα κανονικά σαν ενήλικος στα μπιλιαρδάδικα.

Ο Γιώργος ήταν πιό μικρός από τον Ηλία και λόγω των συνεχόμενων επισκέψεων τής Αστυνομίας εκείνο τον καιρό, είχε αποφασίσει να απέχει από το άθλημα!

Καθε μέρα όμως μας παρακολουθούσε που παίζαμε από την τζαμαρία, μού είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το ενδιαφέρον που έδειχνε για το μπιλιάρδο..
(Φωτογραφία τής…τζαμαρίας στα ΣΧΟΛΙΑ!)

Είχα την τιμή να παίζω δίπλα του ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή, μεγάλο ταλέντο αυτός, βασικός σέντερ μπακ τής Ερασιτεχνικής ομάδας τού Ολυμπιακού, ήταν δυσάρεστη έκπληξη το ότι δεν τον είχαν ανεβάσει στην πρώτη ομάδα τότε..

Την παρέα συμπλήρωνε ο Βασίλης, ο γιός του θυρωρού τής απέναντι πολυκατοικίας, (τότε οι πιό πολλές πολυκατοικίες είχαν θυρωρο), συνομήλικος, καλό παιδι, ωραίος τύπος..

Ο Βασίλης ήταν ο μόνος από το κουαρτέτο που δεν εξελίχθηκε σε μπιλιαρδόρο..

Όμως λίγα χρόνια αργότερα “έγραψε” όταν συνήψε θυελλώδη και μακρόχρονη σχέση με μία πολύ όμορφη νεαρή τραγουδίστρια που θα άφηνε εποχή στο Ελληνικό τραγούδι.
Την Καίτη Γαρμπή!

Στην ίδια πολυκατοικία με τον Βασίλη ζούσε και ο Θανάσης, που το πραγματικό του επίθετο δεν ήταν Ταβλάς, αλλά Στεφάτος και όντως ήταν τερματοφύλακας, αλλά τής Λαμίας και όχι τής ΑΕΚ, όπως μας πληροφορεί ο Γιάννης Καλαμούτσος!

Όταν η εντυπωσιακή κυρία τού Θανάση ρέμβαζε στο μπαλκονάκι τού ισογείου, η συγκέντρωση τών νεόκοπων μπιλιαρδόρων έπεφτε κατά 90%…

– Πριν καν πλησιάσει η ποδοσφαιροπαρέα στο τραπέζι τού μπιλιάρδου, σε κούφαιναν οι φωνές και σε έπιανε η ιδρωτίλα!
Βλέπεις η αίθουσα του Θανάση απείχε μόλις εκατό μέτρα από την πίσω πόρτα τής περίφημης ποδοσφαιρικής αυλής τού Ογδόου Γυμνασίου..

Ο φυσικός αρχηγός τής παρέας Βασίλης Στάχτιαρης ζήτησε την στέκα μου για μια στεκιά..

Ο Βασίλης, που αργότερα θα ταξίδευε συχνά στην Αργεντινή για να αξιολογεί ταλέντα, είχε το μικρόβιο τού σκάουτερ από μικρός!

Με είχε εντοπίσει και… απαγάγει από τον αξιόλογο Πήγασο Κυψέλης και με είχε παρουσιάσει στον Στράτο Σάββα, τον αρχηγό τού οργανισμού τής περίφημης Longlived.
Ο Σ.Σ. με πρόσθεσε αμέσως στην δύναμη τής Bebeluz, ότι καλύτερο είχε να παρουσιάσει το ποδόσφαιρο υποδομών τής Αθήνας, αφού ήταν η ομάδα που αφενός τροφοδότησε με πάρα πολλούς παίκτες την Α’ και την Β’ Εθνική κατηγορία, και αφετέρου παρέμενε αήττητη επί δύο χρόνια παίζοντας συχνά-πυκνά με τα ερασιτεχνικά τμήματα τού Παναθηναϊκού, τής ΑΕΚ, τού Απόλλωνα, τού Πανιωνίου κλπ κλπ..

Ο Βασίλης Στάχτιαρης που ήταν ένας βιρτουόζος τής μπάλας, αλλά και προπονητής, μάνατζερ, ατζέντης, πήρε την μονοκόματη φυσικά στέκα μου και με κινήσεις μαεστρικές έκανε 19 καραμπόλες σερί, κρατώντας τις τρείς μπάλες “ματάκια” στην περιοχή που απέχει 30 εκατοστά από την μικρή, και 30 εκατοστά από την μεγάλη σπόντα..

Αυτό ήταν πραγματική τέχνη…
Κέντημα επάνω στην πράσινη τσόχα… Ζαλίστηκα!

Τον ρώτησα πως είναι δυνατόν να καταφέρνει κάτι τέτοιο, και μου είπε:
“Πηγαίνω στο καφενείο τού Βυζούρη στον Άγιο Παντελεήμονα και παρακολουθώ τον Βασίλη Σειμένη..”

Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα το όνομα του πατέρα τού σύγχρονου Ελληνικού Μπιλιάρδου..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

*Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο Λιαγουρόπουλο και τον Γιάννη Καλαμούτσο που ενίοτε μου θυμίζουν πράγματα και με διορθώνουν..

** Επί του παρόντος δεν θα επιχειρήσω να σας αναφέρω ονόματα τών συμπαικτών που είχα στις τέσσερις ομάδες από τις οποίες πέρασα την τριετία 1974-77, γιατί σίγουρα θα ξεχάσω κάποιους και δεν θα το ήθελα..
Θα προετοιμαστώ καλύτερα και θα το τολμήσω μελλοντικά..
Για πρόχειρες λίστες μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο Messenger.

*** ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ τού 1976 τραβηγμένη σε αίθουσα Μπιλιάρδου τής πόλης
MAZARA DEL VALLO στην δυτική ΣΙΚΕΛΙΑ…
Πρωταγωνιστής στην φωτογραφία ο GIUSEPPE FERRARA, ο βετεράνος, αλλά στις επάλξεις μέχρι και σήμερα πρωταγωνιστής τού Ιταλικού, all around Μπιλιάρδου..
Ο ένας και μοναδικός MARCO ZANETTI θυμάται οτι ήταν 15-16 ετών όταν πρωτογνώρισε τον Giuseppe!
Ήταν Νοέμβριος τού 1977, στην ίδια πόλη, στην πρώτη για τον Μάρκο συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Τρισπόντων τής Β’ κατηγορίας Ιταλίας!

Πρόσφατα ο Giuseppe κατέκτησε την τρίτη θεση στην μεγάλη κατηγορία τής Ιταλίας, επιτυχία που του έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο World Cup-Antwerp 2025 και στο Ευρωπαϊκό τού 2026, στην Antalya τον επόμενο μήνα!

Ο άλλος πρωταγωνιστής τής φωτογραφίας είναι βέβαια ο κόσμος..

Η προσήλωση τών θεατών αυτής τής μικρής αίθουσας θυμιζει έντονα εικόνες που συναντούσε κανείς συχνά καί στο Ελληνικό Μπιλιάρδο τής περιόδου 1950-1990…
Τότε που η απήχηση που είχε στον κόσμο η τέχνη τού Μπιλιάρδου, ήταν ολοκληρωτική…

(Φωτογραφία δανεισμένη από την συλλογή τού GIUSEPPE FERRARA.)