Posted by George Sakkas on facebook
May 22, 2025
1986-2000, the era that radically transformed CAROM BILLIARDS..
ΣΥΝΕΧΕΙΑ από προηγούμενες δημοσιεύσεις…
Η συμβίωση τής Επαγγελματικής BWA, με την Παγκόσμια και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Μπιλιάρδου τών Ερασιτεχνών πέρασε από πολλά κύματα, με αποκορύφωμα την μεγάλη ρήξη τού 1994-1998, περίοδο κατά την οποία οι παίκτες τής BWA δεν μετείχαν στα Παγκόσμια πρωταθλήματα τής UMB και στα Ευρωπαϊκά τής CEB..
Σε αυτήν την περίοδο είχαμε ξεχωριστά τουρνουά, ξεχωριστές κατατάξεις και μία μόνιμα ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα..
Γιά τούς πραγματικούς φίλους τού Μπιλιάρδου ήταν μία πολύ δυσάρεστη εποχή, σίγουρα η χειρότερη που είχε βιώσει η γενιά μου..
Γιατί όμως διοργανώσαμε στην Ελλάδα World Cup τών επίσημων αρχών και όχι τής επαγγελματικής BWA, η οποία στο κάτω- κάτω άνοιγε καινούργιους δρόμους γιά το Μπιλιάρδο?
Οι λόγοι ήταν αρκετοί και όλοι τους πρακτικοί..
1. Οι οικονομικες απαιτήσεις τής BWA ήταν πολύ μεγάλες για το μέγεθος τής Ελληνικής αγοράς, το παράβολο και τα χρηματικά έπαθλα ήταν, αν θυμάμαι καλά, υπερδιπλάσια από τα αντίστοιχα τής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας.
Προκειμένου να κρατά ψηλά την αξία τού προϊόντος της η BWA ζητούσε επίσης από τον εκάστοτε διοργανωτή πολύ μεγάλης προβολής (και άρα ακριβό) χώρο αγώνων, εξασφάλιση πρωτοκλασσάτου τηλεοπτικού καναλιού (πράγμα πολύ δύσκολο στην Ελλάδα), πρώτης θέσης αεροπορικά εισιτήρια για τούς παίκτες και τούς διοικητικούς της, ακριβά ξενοδοχεία για την διαμονή τους κλπ.
Οι άνθρωποί τής BWA ήταν επαγγελματίες που ήξεραν καλά την δουλειά τους και έπρατταν σοφά, όμως μία τέτοια διοργάνωση θα ήταν πολύ πιό επάνω από τις δυνάμεις μας, ή από τις δυνάμεις μου αν προτιμάτε..
Εξάλλου το υψηλό κοστολόγιο ήταν ο λόγος πού World Cup τής BWA διοργάνωναν μέχρι τότε μόνον εύρωστες αγορές, όπως αυτές τής Γαλλίας, τής Ολλανδίας, τής Ιαπωνίας, τού Βελγίου και τής Γερμανίας..
2. Ένας άλλος λόγος που μας έκανε να μην επιλέξουμε να διοργανώσουμε τουρνουά τής BWA, ήταν το ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ειμασταν ανεξάρτητοι επιχειρηματίες αλλά Ομοσπονδία..
(Αλλιώς οι αρχές δεν θα μας παραχωρούσαν τόσο εύκολα το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το Δημοτικό Θέατρο Κερκύρας και γενικά, όλες οι πόρτες θα ήταν κλειστές…)
Σαν φορέας η ΕΦΟΜ, όπως και κάθε Εθνική Ομοσπονδία τής Γηραιάς Ηπείρου, ανήκε στην Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία (CEB), η οποία με την σειρά της ανήκε στην Παγκόσμια (UMB)
Και δυστυχώς εκείνα τα χρόνια (1994-1998), η CEB και η UMB ήταν σε φάση θερμού επεισοδίου…διαρκείας με την BWA!
3. Η BWA συνήθως δεν διαπραγματευόταν με τις υπάκουες στούς θεσμούς Εθνικές Ομοσπονδίες, κάτι τέτοιο ήταν έξω από τις απόψεις και τον σκοπό τής ίδρυσής της..
Εξάλλου κάποιες Εθνικές Ομοσπονδίες έβαζαν εμπόδια στην απρόσκοπτη λειτουργία της απειλώντας τούς τοπικούς παίκτες με αποκλεισμούς ή χρησιμοποιώντας το νομικό πλαίσιο τής εκάστοτε διοργανώτριας χώρας για να δυσκολέψουν την καθημερινότητά της..
4. Το Ελληνικό κοινό, εξαιρουμένων τών τριών εμφανίσεων/επιδείξεων τού Semih Sayginer, δεν είχε δεί ακόμα τούς σούπερ σταρ Raymond Ceulemans, Torbjorn Blomdahl, Nobuaki Kobayashi, Ludo Dielis, Sang Chung Lee, Marco Zanetti, Dick Jaspers, Frederick Caudron, Raymond Burgman, Junishi Komori, ούτε τούς υπόλοιπους BWA Contract Players..
Υπέθεσα ότι οι Έλληνες φίλαθλοι θα έμεναν ευχαριστημένοι ακόμα και αν στα δύο πρώτα World Cup ξεκινούσα με λιγότερο τρανταχτά ονόματα..
Πάντως, τα τουρνουά τών UMB/CEB τα ακολουθούσε εκείνα τα χρόνια ο δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης και δύο φορές πρωταθλητής Κόσμου Rini van Bracht πού κατά γενική ομολογία ανήκε στο γκρουπ τών σούπερ σταρ..
Επίσης τα ακολουθούσαν κάποιοι νεαροί που πολύ σύντομα θα έγραφαν την δική τους ιστορία:
Dani Sanchez, Eddy Merckx, Xavier Yeste, Dion Nielin, Martin Horn, Roland Forthomme, Eddie Leppens, Peter de Backer, Andreas Effler, Jacob Haack-Sorensen, Stefan Galla, Gerwin Valentijn..
Ακόμα, κάποιοι παίκτες φτασμένοι και κάποιοι άλλοι ανερχόμενοι, που είτε είχαν μόλις κερδίσει, είτε στα επόμενα χρόνια θα κέρδιζαν μεγάλα διεθνή τουρνουά:
Christian Rudolf, Jeff Philipoom, Jorge Theriaga, John Tijssens, Francis Forton, Yilmaz Özcan, Lennard Blomdahl, Koen Ceulemans, Hans Laursen, Raymond Burgman, Johan Schirmbrand, Adnan Yuksel,
και τέλος, θα μας τιμούσε με την παρουσία του ένα γκρούπ από διαχρονικούς, διάσημους παίκτες με μεγάλες συλλογές Διεθνών ή Εθνικών μεταλλίων, καθώς και ένα γκρούπ απο αξιόλογους Ευρωπαίους παίκτες που θα ταξίδευαν στην Ελλάδα κυρίως για την συμμετοχή και την εμπειρία…
Ήταν οι Raymond Steylaerts, Egidio Vieira, Paul Stroobants, Jose Maria Quetglas, Leslie Menheer, Ben Velthuis, Henk Habraken, Leon Smolders, Jef Gijsels, Christian Zöllner, Mats Noren, Manuel Ribeiro, Gerhard Kostistansky, Tahir Alp, Engine Hamet, Fonsy Grethen, Andreas Kronlachner, Ihab El Messery, Lion Zayed, Mohsen Fouda, Henry Ragay, Antonio Oddo, Emilio Sciacca, Manuel Fradinho, Jorge Alipio, Fernando Cunha, Rens Hoeba, Hans de Bruin, Erling Sjorup, Keld Sogaard, Poul Bjerring, Allen Jensen, Claus Mosskov, Ricardo Garcia Alarcon, Frank Eversmann, Rainer Neff, Bertels, Weis, Scivaz, Becklen, καί ο από την Γερμανία ερχόμενος Χρήστος Χριστοδουλίδης που συνεχίζει μέχρι σήμερα από εκεί να μας κάνει υπερήφανους..
* Τα ονόματα όλων τών ξένων παικτών που μας είχαν τιμήσει με την παρουσία τους έχουν μπει με τυχαία σειρά.
** Ζητώ συγγνώμη αν ξέχασα κάποιους, παρακαλώ υπενθυμίστε μου γιά να προσθέσω τα ονόματα τους στις λίστες.
*** Τα ονόματα τών 100+ Ελλήνων που έλαβαν μέρος στα συγκεκριμένα World Cup, καθώς και οι επιτυχίες τους θα αναφερθούν σε μελλοντική δημοσίευση.
Έτσι και έγινε λοιπόν, το Παγκόσμιο τού 1995 στό Σταδιο Ειρήνης και Φιλίας ήταν μία τεράστια επιτυχία με πάρα πολύ κόσμο, ενώ αυτό τού 1996 πού συνδιοργάνωσαν με την Strike Co στο ξενοδοχείο Caravel ήταν άψογο σε οργάνωση και σε χώρο αγώνων αλλά συγκέντρωσε λίγους θεατές.
Ακριβώς έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα και στο Παγκόσμιο τού 1998, στο ιστορικό Δημοτικό Θέατρο τής Κέρκυρας..
Πολύ καλή διοργάνωση με λίγους όμως θεατές, κόντρα στο ότι είχε εξασφαλιστεί η παρουσία όλων τών διάσημων παίκτών τού πλανήτη!
(Έλειπε μόνον ο Marco Zanetti τον οποίο εκείνες τις μέρες ταλαιπωρούσε ένα θέμα υγείας.)
5. Σε αντίθεση με εμάς, η BWA δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις υποδομές, την καλλιέργεια τών υπόλοιπων στυλ τού Γαλλικού Μπιλιάρδου και την διοργάνωση Πρωταθλημάτων όλων τών λοιπών κατηγοριών, Γυναικών και Νέων συμπεριλαμβανομένων..
Δεν ήταν αυτός ο σκοπός της ίδρυσής της..
Αυτό που η BWA ήθελε και παράλληλα ήξερε να κάνει πολύ καλά, ήταν το να παρουσιάζει με πειστικό τρόπο στο κοινό τον αφρό τών Τρισπόντων με επαγγελματισμό, μέσα σε ένα πρωτοκλασάτο περιβάλλον…
Να κάνει τούς παίκτες πιό διάσημους, πιό εύπορους, πιό σταρ και με αυτόν τον τρόπο να κινεί το ενδιαφέρον τού κόσμου για το Τρίσποντο Γαλλικό Μπιλιάρδο…
Είναι ολοφάνερο ότι εάν οι δύο Συνομοσπονδίες συνεργάζονταν ειρηνικά με την BWA, τα μεσοπρόθεσμα οφέλη για τις Τρίσποντες θα ήταν μεγάλα.
Όμως αυτο το κομμάτι αποτελεί από μόνο του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο που πραγματεύεται την ψυχολογία τών υψηλόβαθμων ανθρώπων που μερικές φορές στην ζωή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους σοβαρά διλήμματα.
Διλήμματα που έχουν να κάνουν με το κατά πόσο πρέπει, μπορούν και οφείλουν να παραχωρούν ένα μέρος της δύναμης, τής επιρροής και τής …καρέκλας τους σε άλλους, για το κοινό καλό.
Χωρις αμφιβολία έφταιγαν και οι δύο πλευρές…
Έδειχναν να μην μπορούν να συμφωνήσουν σε τίποτα, κανένας τους δεν έκανε εύκολα ένα βήμα πίσω σε αυτήν τήν μόνιμη κόντρα πού είχαν..
Ποιός έφταιγε πιό πολύ, δεν είμαι σε θέση να κρίνω..
ΣΥΝΕΧΖΕΤΑΙ…
Στην φωτογραφία, GEORGE SAKKAS,
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εθνικών Ομάδων 1998 στην Γερμανία.
Η Εθνική Ελλάδος αποτελούμενη από τον Γιώργο Σακκά και τον Νίκο Τρεμούλη καταφέρνει μία ονειρεμένη γιά την εποχή εκείνη υπέρβαση κατακτώντας την τέταρτη θέση στον Κόσμο..
Ήταν η πρώτη φορά που Έλληνες έπαιζαν σε διεθνείς αγώνες ανδρών, ημέρα Κυριακή!!!
Η πόρτα των μεγάλων επιτυχιών είχε ανοίξει, θα ακολουθούσαν πολλές τέτοιες…Κυριακές για τις γεμάτες ταλέντο, επόμενες φουρνιές τών παικτών μας!
( Φωτογραφία από την συλλογή τού ιδιαίτερα σημαντικού για την διάσωση τής Ιστορίας τού Μπιλιάρδου DIETER HAASE)
