Posted by George Sakkas on facebook
February 1, 2026

1975.. From AMERIKIS SQUARE, to KOLIATSOU..
A walk that aimed to explore the BILLIARDS CLUBS of a neighborhood of Athens, through the eyes of an …ILLEGAL MINOR!!!

* 1975.. The incredible popularity of CAROM, “FREE Game BILLIARDS” in PATISIA-ATHENS..

* PART 1. Around AMERIKIS SQUARE..

* 1975… Απο την ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, μέχρι την ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ…

* ΜΕΡΟΣ 1ο .. Μία βόλτα για ΜΠΙΛΙΑΡΔΟ γύρω από την ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, με τα μάτια ενός…ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ!!!

Στο τέλος τής άνοιξης τού 1975 έβγαλα την πρώτη μου καραμπόλα!

Το γεγονός έλαβε χώρα(!) στην αίθουσα ψυχαγωγίας τής οδού Λευκωσίας 42, ακριβώς πίσω από την μικρή Εκκλησία τού Αγίου Ανδρέα, στα Πατήσια.

Από τότε που στα μισά τής Τετάρτης Γυμνασίου ήρθα από την Κέρκυρα (όπου δεν έτυχε να δώ ούτε μία φορά τραπέζι μπιλιάρδου, αλλά είχα ακούσει κρότους αδέσποτων καραμπολών πίσω από το Λιστόν), μου είχε κάνει εντύπωση το πόσο δημοφιλές ήταν αυτό το παιγνίδι στην Αθήνα..
Όμως δίσταζα να μπω στα μπιλιαρδάδικα..

Για εμάς τούς ανήλικους οι χώροι αυτοί ήταν τότε αυστηρά απαγορευμένοι, αλλά όπως μία μέρα ξαφνικά το φωνακλάδικο μπουλούκι με τούς επίδοξους και μούσκεμα στον ιδρώτα
πιτσιρικο-ποδοσφαιριστές έστριψε και μπήκε στα μπιλιάρδα “τού Τάσου”, έστριψα και εγώ μαζί..

Μού είχε παραχωρήσει την σειρά του, μία και μοναδική στεκιά με τις μπάλες σε θέση “ματάκια”, ο Κώστας Λάμπρου, ένας φίλος και συμπαίκτης στο ποδόσφαιρο, με τον οποίο μάλιστα μέναμε στην ίδια πολυκατοικία, στην γωνία Σκιάθου και Ι.Δροσοπούλου..

Την καραμπολίτσα την έβγαλα, μάλιστα ο Κώστας, ο αδελφός του Αποστόλης και μερικοί ακόμα τής παρέας συμφώνησαν πως εκείνη η μία και μοναδική στεκιά δεν θύμιζε ιδιαίτερα πρωτάρη..

Αυτό με είχε κάνει να αισθανθώ σούπερμαν τότε, όμως οι επόμενες προσπάθειες μου στο μπιλιάρδο θα έδειχναν ότι τελικά, μάλλον ανεπίδεκτος μαθήσεως ήμουν..

Εδώ θα πρέπει να σας πώ ότι αρκετοί από τους “επίδοξους” εκείνης τής παρέας έπαιξαν αργότερα σε ομάδες Α’ Εθνικής, γεγονός που με έκανε να αισθάνομαι περηφάνια κάθε φορά που διάβαζα τα νέα τους στις εφημερίδες..

Ή αίθουσα της οδού Λευκωσίας 42 ανήκε στον Τάσο Κωνσταντίνου, τον Κύπριο ποδοσφαιριστή τής ΑΕΚ που είχε στην γωνία, Λευκωσίας 40 και το κατάστημα παιδικών παιγνιδιών “Παγκόσμιο”.

Αν ήταν συμπτωματικό ή όχι, το ότι ο Κύπριος εξτρέμ είχε ανοίξει καί τα δύο μαγαζιά του στην οδό Λευκωσίας(!), δεν το έμαθα ποτέ!
Πάντως η αίθουσα με τά δύο μεγάλα Γαλλικά μπιλιάρδα που βρισκόταν στην παρακείμενη οδό Κύπρου(!), δεν ήταν τού Τάσου, φημολογούταν τότε ότι κατά ένα ποσοστό ανήκε σε έναν από τούς καλύτερους μπιλιαρδόρους τής εποχής, τον Δημήτρη Χειμάρα!

Συνιδιοκτήτης ή υπεύθυνος τής αίθουσας τού Τάσου ήταν ο Κώστας Γεωργιάδης, γνωστός με το παρατσούκλι Κώττας, ένας ευγενής άνθρωπος που φυσιογνωμικά θύμιζε ιππότη, είχε κάποια θέματα ομιλίας που δεν τού χαλούσαν την διάθεση, μόνιμα περιποιημένα γένια και καλοσιδερωμένο μπλέ σακάκι..

Όλα αυτά συνέβαιναν πολύ κοντά σε μία από τις πιό must αίθουσες τής Αθήνας, το μέχρι σήμερα εν λειτουργία στήν οδό Λευκωσίας 5 ΡΟΥΑ ΜΑΤ τού Νίκου Αποστολέρη, που δυστυχώς γιά εμάς τούς ανήλικους, είχε πολύ αυστηρή “πόρτα”

Επίσης θα καταλάβαινα αργότερα ότι αυστηρή πόρτα είχε και το Free time τού Δημήτρη Τσούμπελη που σε ευθεία γραμμή ήταν 150 μέτρα πιό κάτω, στην οδό Ιεροσολύμων 24..

Περπατώντας στα στενά γύρω από την πλατεία Αμερικής ανακάλυπτα όλο και περισσότερα μαγαζιά με μπιλιαρδα..

Στα 15 μέτρα απόσταση από το Free time (Μηθύμνης και Ιεροσολύμων) υπήρχε ένα καφενείο με δύο μικρά Γαλλικά, στο επάνω μέρος της πλατείας Αμερικής ήταν το καφενείο Luxemburg, όπου εκεί δύο χρόνια αργότερα θα συναντούσα και θα έπαιζα με τον μεγάλο Κώστα Παπαγεωργίου, στην γωνία Αγίου Μελετίου και 3ης Σεπτεμβρίου ήταν η υπόγεια αίθουσα “Ντορέ” στην οποία σύχναζε ο Κώστας Κουτσογιάννης και ο Σαράντος, ένας πολύ καλός παίκτης τής εποχής, και δεν ξέρω πόσα ακόμα μαγαζιά τής πλατείας μου διαφεύγουν..

Η δημοτικότητα του Γαλλικού μπιλιάρδου στην μικρή αυτή γειτονιά ήταν υπερβολική, το ότι το σπίτι τού πρωταθλητή τής δεκαετίας τού ’50 Χάρη Γλένη ήταν στην διπλανή οδό Θήρας είχε σίγουρα παίξει τον ρόλο του…

Εδώ “στού Τάσου” η πόρτα ήταν χαλαρή..

Η αίθουσα με τα πέντε μικρά καί στριμωγμένα Γαλλικού τύπου μπιλιάρδα υπήρξε κυρίως το στέκι τών μαθητών τής Σχολής Γουναράκη..
Ανάμεσα στους υπόλοιπους θαμώνες συναντούσες νεαρούς μουσικούς που στριμώχνονταν για μια θέση στις εκολαπτόμενες ροκ μπάντες και έφηβους ποδοσφαιριστές τής περιοχής που περίμεναν την ευκαιρία τους, ένα “συνάφι” στο οποίο είχα προσαρτηθεί με τον ερχομό μου από την Κέρκυρα, χάρη στον Λευτέρη Πανδή που με εντόπισε στην …ποδοσφαιρική αυλή, τού περίφημου Όγδόου Γυμνασίου..

Θα ξαναδοκίμαζα να μπώ σε μπιλιαρδάδικο μετά από 4 μήνες, στις 31 Αυγούστου τού 1975.

Λιγο παρακάτω, στην μικρή σε μήκος οδό Σερίφου υπήρχαν τρείς αίθουσες…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ τραβηγμένη τον Σεπτέμβριο τού 1982 από τον ΣΤΑΜΑΤΗ ΣΤΟΓΙΑΝΝΟ στο FREE TIME, το σαλόνι Μπιλιάρδου τού Μίμη Τσούμπελη.

Εκείνες τις μερες είχαμε επιστρέψει με τον Σταμάτη από ένα απίθανο ταξίδι στις Ακαδημίες Μπιλιάρδου τών Παρισίων!

Πρώτο Αθηναϊκό Πρωτάθλημα Ελευθέρου Μπιλιάρδου, τελικός με τον πολύ ισχυρό τότε, Χρήστο Αργυρίου!

Σας έχω μιλήσει πριν χρόνια και σύντομα θα σας πω περισσότερα για αυτήν την σειρά τών 21 πρωταθλημάτων-εξπρές που άλλαξαν την ρότα του Ελληνικού Μπιλιάρδου..

* Λογικά αυτή πρεπει να είναι η πιό παλιά μπιλιαρδική μου φωτογραφία..

** Όπως φαίνεται στην φωτογραφία, ακόμα τότε αγνοούσαμε ότι το παπούτσι τού παίκτη δεν θα έπρεπε να ακουμπά στην τσόχα!!!

***Η στέκα μου εδώ είναι η ADAM professional 801, την οποία είχα μόλις αγοράσει – ελαφρά μεταχειρισμένη – από τον Παύλο Κικριλή, έναντι 7.000 δραχμών!!!